Reklama
  • Poniedziałek, 6 marca (15:05)

    Jak żyć z alzheimerem

Ta nazywana złodziejem pamięci choroba stopniowo odbiera nam naszych bliskich.

Reklama

Choroba Alzheimera nieodwracalnie uszkadza mózg. Początkowo degradacji ulegają płaty odpowiedzialne za uczenie się, pamięć, planowanie i myślenie. Przejawia się to lukami w pamięci: chory zapomina słowa, ma kłopoty z pamięcią krótkotrwałą i przejawia mniejsze niż dotychczas zainteresowanie codziennymi czynnościami lub hobby.

Kiedy choroba postępuje, uszkadza obszary w mózgu odpowiadające za orientację, mowę i rozumienie. Chory z trudnością rozpoznaje członków rodziny, zapomina imiona, traci poczucie czasu, odczuwa niepokój, pogrąża się w apatii.

W najbardziej zaawansowanym stadium traci kontrolę nad własnym życiem – potrzebuje pomocy przy jedzeniu, załatwianiu potrzeb fizjologicznych, chodzeniu itp. Jego mózg nie przyswaja żadnych nowych informacji i pozbywa się tych zdobytych w przeszłości. Sytuacja jest trudna do zaakceptowania zarówno przez chorego, jak i – a może przede wszystkim – przez jego bliskich.

Stopniowo, z miesiąca na miesiąc, chory zamyka się w swoim świecie. Ponadto może ściągnąć na siebie wiele niebezpieczeństw, a najbliższym przewrócić życie do góry nogami. Nie ma leku na alzheimera, trzeba się z nim pogodzić. Jedyne, co możemy zrobić, to otoczyć chorego miłością i jak najlepszą opieką, by czuł się i był bezpieczny.

Przyjazne otoczenie

Zadbajmy, by chory dobrze się czuł we własnym mieszkaniu i by otaczające go meble nie utrudniały mu poruszania się. Usuńmy wszystkie sprzęty, o które może się potknąć lub uderzyć – zbędne szafki, kable, dywaniki itp.

Najważniejszymi meblami są: wygodne łóżko i fotel z podnóżkiem, w którym chory będzie spędzał najwięcej czasu. Obok nich powinien się znaleźć stolik, z którego można łatwo sięgnąć szklankę z wodą lub gazetę. Pamiętajmy o oświetleniu, które umożliwi pójście nocą bez lęku do toalety.

Podłogi powinny być łatwe do utrzymania w czystości. Warto zamontować blokady w oknach i drzwiach, by chory nie próbował się przez nie wydostać.

Samodzielność

Im dłużej chory pozostanie samodzielny, tym lepiej, dlatego nie wyręczaj go w codziennych czynnościach.

Możesz mu je jedynie nieco ułatwiać, np. przytrzymując rękaw swetra podczas ubierania się. Chory ma wrażenie, jakby się znalazł w obcym świecie, i może stawiać opór ze strachu. Bądź cierpliwa.

Jak zapobiegać chorobie

Gimnastykuj umysł – rozwiązuj krzyżówki, czytaj, graj w szachy, licz samodzielnie zamiast na kalkulatorze.

Odżywiaj się zdrowo – unikaj żywności wysoko przetworzonej, nadmiaru mięsa i tłuszczów zwierzęcych, za to jedz dużo warzyw, ryby, stosuj oliwę, pij zieloną herbatę.

Unikaj żywności w metalowych puszkach – badania wykazały, że aluminium, z którego są wykonane, przenika do mózgu, przyczyniając się do rozwoju alzheimera.

Takie jest życie

Zobacz również

  • Na tę trudną do zdiagnozowania dolegliwość coraz częściej zapadają panie zapracowane, ambitne i dążące do perfekcjonizmu. Sprawdź, czy nie masz jej symptomów. więcej

Twój komentarz może być pierwszy

Zapoznaj się z Regulaminem
Wypełnienie pól oznaczonych * jest obowiązkowe.