Reklama
  • Czwartek, 20 lutego (13:05)

    Jak rozpoznać stwardnienie rozsiane

O stwardnieniu rozsianym rozmawiamy z dr n. med. Lidią Dardą-Ledzion, specjalistą neurologii i rehabilitacji medycznej, Ordynatorem Oddziału Rehabilitacji Neurologicznej Centrum Kompleksowej Rehabilitacji w Konstancinie-Jeziornie.

Co to jest SM?

Reklama

Stwardnienie rozsiane jest chorobą, która ujawnia się najczęściej między 20. a 40. rokiem życia. W pewnym okresie nasz układ immunologiczny zaczyna rozpoznawać struktury ośrodkowego układu nerwowego (OUN), czyli mózgu oraz rdzenia kręgowego, jako nieprawidłowe – i atakować je. Niestety, bezpośrednia przyczyna wywołująca ten atak nie jest znana. Jednym z podstawowych zaburzeń występujących w OUN jest uszkodzenie mieliny, osłonki włókien nerwowych, odpowiedzialnej za szybkość przewodzenia informacji do różnych części organizmu. Rodzaj pojawiających się objawów zależy od lokalizacji i rozległości uszkodzenia mózgu czy rdzenia kręgowego. Różnorodny przebieg tej choroby powoduje, że rozpoznanie nie zawsze stawiane jest szybko, a właśnie od niego i zastosowania leczenia zależy dalszy jej przebieg. Stwardnienie rozsiane jest chorobą przewlekłą, nieuleczalną, ale dostępne aktualnie możliwości postępowania terapeutycznego mogą w istotny sposób zmodyfikować jej przebieg i odroczyć moment trwałej niesprawności.

Jakie są pierwsze objawy?

W początkowym okresie symptomy mogą być łagodne, jak np. drętwienia, kurcze mięśniowe, potykanie się, a także szybkie męczenie się podczas chodzenia czy choćby zwiększenie częstotliwości oddawania moczu. U każdej osoby choroba zaczyna się w inny sposób. Najczęściej pierwsze objawy pojawiają się, następnie ustępują, ale mogą też pozostawać, a stopniowo do nich dołączają kolejne. Dlatego mówimy o różnych postaciach choroby, tzw. rzutowej lub postępującej.

Czy jest to choroba dziedziczna? Kto znajduje się w grupie ryzyka?

Mimo olbrzymiej liczby badań, nie udowodniono tylko jednej przyczyny SM. Najprawdopodobniej do jej rozwoju prowadzi kilka lub wiele nakładających się na siebie elementów, jak czynniki środowiskowe, genetyczne czy zakażenia. SM nie jest chorobą dziedziczną, ale wykazano pewne uwarunkowania genetyczne (występowanie u osób w kolejnych pokoleniach czy równocześnie u rodzeństwa z ciąży bliźniaczej). Wśród innych czynników ryzyka wymieniane są m.in.

– wiek: stwardnienie rozsiane może wystąpić w każdym wieku, ale najczęściej dotyka ludzi, którzy mają od 20 do około 40 lat, – płeć: kobiety chorują nawet dwa razy częściej niż mężczyźni, – zakażenia: np. wirus Epsteina-Barr, – inne choroby autoimmunologiczne, np. schorzenia tarczycy, cukrzyca typu 1 lub różnego rodzaju zapalenia jelit.

Gdzie szukać pomocy i jakie badania trzeba wykonać?

Należy zgłosić się do neurologa, który na podstawie przeprowadzonej oceny stanu pacjenta zleci odpowiednią diagnostykę uzupełniającą w trybie ambulatoryjnym lub szpitalnym. Rozpoznania SM nie wolno postawić jedynie na podstawie wykonanego badania rezonansu magnetycznego mózgu!

Jak wygląda leczenie? Czy jest refundowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia?

Pacjenci z rozpoznanym SM powinni pozostawać pod opieką doświadczonych lekarzy. Ważne jest to zwłaszcza teraz, gdy wprowadzane są do terapii nowe leki, budzące duże nadzieje w związku z ich wysoką skutecznością, ale też wymagające zwiększonej czujności ze względu na ryzyko poważnych powikłań. U każdego pacjenta rozpatrujemy wskazania do zastosowania leczenia farmakologicznego, a także rehabilitacji, która jest w pełni refundowana. Dostępność do niej jest jednak ograniczona.

Leki stosowane po wystąpieniu rzutu choroby są bezpłatne tylko w sytuacji przyjęcia pacjenta do szpitala. Częściowo refundowane – po wystawieniu recepty, ale w ramach kontraktowania świadczeń z NFZ nie ma procedury uwzględniającej stosowanie preparatu w trybie ambulatoryjnym.

Rozm. M.Pawłowska

Kurier TV

Zobacz również

  • Oceń tekst

    Ocen: 6

Twój komentarz może być pierwszy

Zapoznaj się z Regulaminem
Wypełnienie pól oznaczonych * jest obowiązkowe.